อ่านก่อนมนุษย์เอ๋ย

โลกนี้ไม่มีอะไรที่แน่นอน ภายนอกที่เห็นว่าดีกลับแฝงมากลับสิ่งอันตราย ความน่ารัก จะมาในรูปที่ไม่น่ารัก  ทุกข์ ก็มาในรูปของความสุข  และการหลงคำสรรญเสริญของผู้อื่นก็จะทำให้ลืมตัว จะทำให้เราทำสิ่งร้ายๆมากกว่าสิ่งดี

การอคติก็คือการจองเวรไม่จบไม่สิ้นมีแต่เป็นทุกข์
การให้อภัยก็เหมือนการที่เราหยุดความโกดความทุกข์ไว้ตรงนั้น เราก็จะได้ความสุขกลับมา

ทุกสิ่งในโลกนี้ไม่มีอะไรที่เป็นของเรา ไม่ควรที่จะไปยึดติดกับสิ่งนั้นๆ สิ่งของ เป็นสิ่งยั้วยวนจิตใจ ทำให้เกิดกิเลส คือ ความอยาก  อยากได้ อยากมี ฯลฯ พวกนี้ก็เป็นต้นเหตุที่ทำให้เราเกิด ความทุกข์ เมื่อไม่ได้สิ่งนั้นมาเราก็มานั่งเป็นทุกข์ วิธีที่จะไม่ให้เป็นทุกข์คือความพอ  ถ้าเรามีแล้วก็ต้องรู้จักพอ  ถ้าจำเป็นไว้มีก็ค่อยมาเอา แต่เมื่อได้มาเเล้วก็ต้องรุ้จักคำว่าหยุด แล้วกิเลสทุกข์นั้นก็จะดับไป